Yeni Ev Yeni Hayat

Bu postu geçen hafta yazacaktım ama hem iş hem de taşınmadan dolayı çıkan eksiklerden fırsat bulamadım.. Evet iki hafta önce ev arkadaşımla yollarımızı ayırdık ve ben ayrı bir eve taşındım.. Öyle ev arkadaşı dediğime bakmayın aslında o benim çok uzun yıllar dostum ve arkadaşım olan kişi. Ama bir insanı çok sevmek farklı bir şey aynı evi paylaşmak ayrı birşey. Gerçi biz yaklaşık 4-5 yıl aynı evi paylaştık. Ama bazen öyle anlar olur ağızdan öyle sözler çıkar ki sizi geri dönüşü mümkün olmayan yollara sürükler.. İşte bizde de öyle bir an oldu.. Duyduğum bir çift söz beni benden aldı.. Belki bir anlık bir sinirle söylendi o sözler ama ardından gelen davranışlar da söylediklerini doğrular nitelikteydi. Yani ben o sözün üstüne günlerce düşündüm.. Bi tarafta arkadaşlığımız bi tarafta bana söyledi sözler.. Ve maalesef söyledi sözlerin ağırlığı yeni bir karar almam konusunda daha baskın çıktı. Tabii bu kararı almak öyle kolay olmadı dediğim gibi gecelerce düşündüm. Ben insanları özellikle de sevdiklerimi bir kalemde silen ya da birdenbire sırtını dönen bir insan değilimdir. Kendimden önce hep başkaları gelir. Öncelikle onları düşünür ona göre hareket ederim. Ama bu sefer farklı oldu. O sözün ağırlığıyla evimiz bana artık yabancı geliyordu ve böylelikle yeni eve çıkma kararını aldım.Ve çok şükür öyle uzun uzun ev arama faslını yaşamadan hem işime yakın hem sıcak (bu benim için çok önemli çünkü çok üşüyen biriyim) hem kirası uygun hem de eşyalı bir ev buldum.. Taşınma olayı bitti ama eksiklerimi tamamla yerleşme aşamaları ancak bitti desem yeridir. Yeni evime alıştım mı evet alıştım.. Yalnızlığa alıştım mı bu zaten bana çok yabancı bir kavram değil İstanbul'a ilk geldiğim yılda yalnız ev tutmuş ve 3 yıl yalnız yaşamıştım dolayısıyla buna da alıştım. Arkadaşımla küs ayrılmasakta ayrıldığımdan beri onu aramadım o da beni aramadı.. Umarım rahattır ve mutludur. Hıımmm bu arada balkonum çok cici orada kahve içip kitap okumak inanılmaz zevkli.. Sizleri de beklerim kahveye ;)